Kazhudhai

திருவாளர் பகவான்

2011-10-31T12:08:00.000-07:00

அந்த ரூம்ல வீணை சத்தம் "டிவிங்" டிவிங்" நு வந்துட்டிருந்தது.

திருவாளர் பகவான் மெதுவா கண் தொறந்தார். கண்ண ஒரு இரண்டு செகண்டு சிமிட்டுனதும் நார்மலா இருந்தது. காண்டேக்ட் லென்ஸ் போட்டு பழக்கம் இல்லை. இப்போ தான் முதல் முறையா ட்ரை பண்றார்.

பவர் எல்லாம் கிடையாது. சும்மா ஒரு ஸ்டைல். ஒவ்வொரு நாளும் ஓவொரு கலர் கண்ணாடி. இன்னைக்கு நீலக் கலர்.

எதிர்ல இருந்த மானிட்டர பார்த்தார். ஜப்பானில் மீண்டும் நில நடுக்கம். உதட்ட பிதுக்கியபடி இன்னொரு மானிட்டர்ல வரிசை வரிசையாக ஓடுன "கோட்"ச உற்று பாத்தாரு. எதுவும் பிடிபடலை.

ஒரு சொடக்கு போட்டு, "என்ன ஆச்சு? அஞ்சு மாசத்துல இது மூணாவது தடவ. கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா இருக்க மாட்டீங்களா?"

"சாரி சார். ஆட்டோமேட் பண்றப்போ ஏதோ பக் வந்திருக்கு. "

"போன முறையும் இதே தான் சொன்னீங்க. அதை இன்னும் டீபக் பண்ணலையா? teSterS என்ன பண்றாங்க?"

"போன தடவை பழைய வெர்ஷன்ல எக்சிக்யுட் பண்ணதால அப்பிடி ஆச்சு. இப்போ டீபக் பண்ணிட்டோம்னா பிரெச்சனை இருக்காது."

"ஏதாது காரணம் சொல்றதே உங்களுக்கு பழக்கம் ஆயிருச்சு. இப்பிடி இருந்தா ஏன் நம்மள திட்ட மாட்டாங்க? ஊர் உலகத்துல சும்மாவே நம்மள வருத்தேடுக்குறாங்க. இதுல நீங்க வேற இப்படி பண்ணா நம்ம மேல உள்ள நம்பிக்கை சுத்தமா போயிரும்."

பகவான் கொஞ்சம் காட்டமாகவே சொன்னார். பின்ன என்ன? அவருக்கு கண்ல பவர் இல்லைனாலும் எவ்ளோ பவர்புல் ஆளு? கடவுள்னா சும்மாவா? அவரு நெனைச்சா ஜஸ்ட் லைக் தட் ஒரு க்ளிக்ல உலகத்தையே ஷட் டவ்ன் பண்ணிருவாரு. ஆனா பூமியில இப்போ அவரோட பாப்புலாரிட்டி கொரைஞ்சிட்டே வருது. ஒரு காலத்துல கடவுள தேடுறேன்னு குரூப் க்ரூபா ஆளுங்க அலைஞ்சாங்க. இப்போலாம் அவன் அவன் கூகுளே கதின்னு இருக்கானுங்க. அதுல கூட கடவுள அவ்வளவா தேடுறதில்ல எவனும். முந்திலாம் ஏதோ அழிவு பஞ்சம்னா அவன் அவன் கடவுளே காப்பாத்துன்னு கேப்பான். இப்போலாம் அந்த Trend கொரைஞ்சிக்கிட்டு வருது.

நாலு வருஷம் முந்தி கடவுளுக்கு பயங்கர கோவம். நாம இல்லன்னு நெனைக்கிரவனுங்க முன்னாடி போய் நின்னு ஒரு பரபரப்ப உண்டாக்கலாம்னு நெனச்சாரு. அதுக்கு மதுரை பக்கத்துல ஒரு சின்ன ஊரையும் செலக்ட் பண்ணாரு. அந்த ஊர் தேர் திருவிழால போய் நிக்கலாம்னு நெனைச்சாரு. ஆனா அவரு போறதுக்கு ரெண்டு நாள் முன்னாடியே அங்க தேர் இழுக்குரதுல ஜாதிக் கலவரம் வந்து துப்பாக்கி சூடு அது இதுன்னு ஆகிப் போச்சு. இது தெரியாம அவரு அங்க போய் நின்னா ஒரு பக்கியக் காணும். ஊரு முழுக்க வீட்ட பூட்டி உள்ள உக்காந்திருக்கானுங்க.

அவரோட Safety அனலிசிஸ் டீம் இனிமே இப்படி ஜனத்திரளான இடத்துக்கெல்லாம் போக வேண்டாம்னு சொல்லிட்டாங்க. அதுனால காஞ்சிபுரத்துல ஒரு சின்ன கோவில செலக்ட் பண்ணி அங்க திடீர்னு ஒரு முக்கியத்துவம் இல்லாத நாள்ல போய் நிக்கலாம்னு போனா........

கருமம்.......கருமம்........கோவில் கர்பகிரகம்னு கூட பாக்காம அங்க அந்த கோவில் அர்ச்சகர்..........சீ..சீசீ........பகவான் அங்க போனதையே அதுங்க ரெண்டும் கண்டுக்கல. அந்த பொண்ணு கழுத்துல தாலி தழைய தழைய தொங்குது. இதுங்கல்லாம் கோவிலுக்கு வரலன்னு யாரு அழுதா? பாவம் கடவுளால தாங்கிக்கவே முடில. கண்ண மூடிட்டு கெளம்பி போயிட்டாரு. மேலோகத்துல "பிரயானம்லாம் எப்பிடி?"ன்னு கேட்டவங்கள்ட "ம்...." அப்படின்னு ஒரு எழுத்துல தான் உருமுனாரு. என்ன ஏதுன்னு எதுவும் சொல்லல. இந்த வெக்ககேட வெளியில எப்பிடி சொல்வாரு பாவம்? அவரு சொல்லாம மறைச்சத நக்கீரன், ஜூ.வி.நு பத்திரிக்கைங்க பக்கம் பக்கமா கொஞ்ச நாள்ல "பப்ளிக்குட்டி" பண்ணிருச்சு. எதுதாப்புல கடவுள க்ராஸ் பண்றவன்லாம் அவர பாத்துபுட்டு ஒரு நமட்டு சிரிப்போட போறானுங்க. அவரு அவரோட ஆபீஸ் பயன நெனச்சு மனச தேத்திக்கிட்டாரு. அவரு நெலமை எவ்வளவோ பரவா இல்லன்னு. அவரு வந்த ஒரு மாசம் கழிச்சு ஒரு தேவ தூது எடுத்துக்கிட்டு ஸ்வீடன்ல ஒரு தேவாலயத்துக்கு போனாரு அந்த ஆபீஸ் பாய். கடவுள் பாத்தது பரவால்ல அர்ச்சகரும் ஆண்டியும். ஆனா அந்த தேவாலயத்துல அம்மணமா நினனது ரெண்டுமே ஆம்பளைங்க. "கடவுளே.......கடவுளே........."நு கன்னத்துல போட்டுட்டு வந்துட்டாரு அவரு.

இப்போலாம் கடவுள் நரகத்துக்கு மட்டும் தான் போறாரு inspect பண்ண. அங்க தான் இவர பாத்ததும், "கடவுளே காப்பாத்து"ன்னு கத்துறவன் அதிகம் இருக்கான். ஊர் சொத்த வளைச்சு போட்ட பொறம்போக்கு, மடம் வச்சி மாமியோட படம் பாத்த சுவாமி (இது கமிஷனர் ஆறுச்சாமி அல்ல), கடவுளுக்கு வழி காட்டுறேன்னு சொல்லி மக்களை ஒரு வழி பண்ணவங்க, எங்க சாமியா கொக்கான்னு குண்டு வச்சி பிஞ்சுக் கொழந்தைங்கள கொன்னவனுங்க, கலப்படம் பண்ணி சம்பாதிச்சி குடமுழுக்கு நடத்துறவங்க, இப்படி எல்லா கழிசடையும் அங்க தான் இருக்கும். எல்லாம் பாவம் செஞ்சிட்டு சாமி சாமின்னு வேஷம் போட்டவனுங்க. அங்க கும்பிபாகம், தமிஸ்ரம்னு டிசைன் டிசைனா தண்டனை. அங்க போய் அவனுங்க கஷ்டப்படுரத பாக்குறதுக்காக போறதா; சொர்க்கத்துல இருக்குறவங்க எல்லாருமே நல்லவங்க தான? அவங்கள போய் எதுக்கு பாக்கணும்னு வெளில சொல்லிக்குவாறு.

ஆனா உண்மை என்னென்னா.......இப்போலாம் கடவுள் இல்லைன்னு சொல்றவன் தான் சொர்க்கத்துல அதிகம் இருக்கானுங்க. அவனுங்க கொஞ்சம் புத்திசாலியா வேற இருக்கானுங்க. போனா கேள்வி கேட்டு கொடைஞ்சு எடுக்கிறானுங்க. "ஏன் எங்க நாட்டுல மட்டும் இப்படி லஞ்சம் தலை விரிச்சாடுது? ஈழத்துக்கு ஏன் சுதந்திரம் கெடைக்கல? சின்னக் குழந்தைங்கல்லாம் ஏன் மதக் கலவரத்துல சாகனும்? இதத் தடுக்ககூடாதா? நாட்ட கெடுத்தவன் குடும்பம் தலை முறைக்கும் நல்லா இருக்கே? நான் ஏன் ஏழையா பொறந்தேன்? கடைசி iphone மாடல் எப்போ வரும்? நீங்க நல்லவரா? கெட்டவரா?" ஷப்பா............ கடவுள் இப்போலாம் அங்க போறதே இல்ல. வேர்ல்ட் ஆர்கிடேக்ச்சர், ஹ்யூமன் சின்ஸ் லாக், வெதர் ஷேட்யுளர், இப்படி எல்லாத்தையும் டிஜிட்டலைஸ் பண்ணதுல எக்கச்சக்க சாப்ட்வேர் பிரெச்சனை வேற அடிக்கடி வருது. கேட்டா ஏதேதோ சொல்லி கொழப்புரானுங்க. அவரு வெறும் ரப்பர் ஸ்டாம்ப் மாதிரி தான் இப்போ. அவருக்கு மேலோகத்துல என்ன பட்டப் பேரு தெரியுமா? "மன்மோகன் சிங்."

புதுசு கண்ணா புதுசு

2011-03-15T14:17:00.000-07:00

வெட்டியாத்தான இருக்கோம் ஏதாது எழுதலாமேன்னு தோணுச்சு. சரி நாமளும் ஒரு புது ஆத்திச்சூடிய எழுதுவோம்னு நெனச்சேன். அர்த்தம் புரியாதவங்க, என் கிட்ட தனிப்பட்ட முறைல எழுதி கேட்டுக்கோங்க. ஆனா ஒரு கண்டிஷன். நாளைக்கு தஞ்சாவூர் கல்வெட்டுல இல்லைனாலும் எங்கயாது ஒரு நல்ல எடமா இத செதுக்கி வச்சா பின்னாடி வர்ற சந்ததிகள் படிச்சு தெரிஞ்சிக்க வசதியா இருக்கும். (ஆள் இல்லைனாலும் டீ கடைன்னு வந்திட்டா ஆத்தி தான ஆகணும்?)

அரசியல் படி

ஆண்பெண் சமம்

இயற்கை போற்று

ஈரம் வளர்த்திடு

உலகம் சுற்று

ஊர்பணி ஆற்று

எடுத்ததை முடி

எத்தரை விலக்கு

ஏற்றம் நாடு

ஐயம் தீரு

ஒழுக்கம் உயர்வு

ஓட்டம் நிறுத்தேல்

ஔக்கு மட்டும் ஏதும் சிக்கலை

பி.கு.: அப்பறோம் என்னடா ஆத்திச்சூடிக்கு இப்படி ஒரு கவிரிசி படமானு பாக்குறீங்களா? நான் "புதுசு கண்ணா புதுசு"ன்னு கூகுள்ல தேடுனப்போ இது தான் பளிச்சின்னு இருந்துச்சு. சரி இப்படி கூட ஒரு படம் வந்திருக்குன்னு ஒரு நாலு பேருக்கு தெரியட்டுமேன்னு ஒரு நல்லெண்ணத்துல தான் இந்தப் படத்த ஒட்டிருக்கது. மத்தபடி நான் அந்த மாதிரி படம்லாம் பாக்குறதே இல்ல.

சாமி ஊர்வலம்

2010-09-06T01:36:00.000-07:00

நான்கு வருடத்துக்கு முன்
நடந்தது ஊர்த் திருவிழாவில்
சாதிக் கலவரம்.
இன்று வரை நடக்கவில்லை
மீண்டும் சாமி ஊர்வலம்.
யாருக்குத் தெரியும்? சாமி
வெட்டுக் குத்துக்கு பயந்து
ஓடி விட்டதோ? இல்லை
திருவிழாவில் தொலைந்து விட்டதோ?

தனிமை, பயணம்

2010-03-22T04:47:00.000-07:00

வயிற்றுக்குள் பறக்கும்
பட்டாம்பூச்சி,

பக்கத்து இருக்கையில்
சிரிக்கும் குழந்தை,

உடுக்கை இடை பணிப்பெண்ணின்
கன்னக் குழி,

ஜன்னலில் தெரியும்
வெண்பஞ்சு மேகம்,
மணல் கோட்டையாய், சொப்பு சாமானாய்,
வண்ண ஓவியமாய், மருவி

ஒரு புள்ளியென
காலின் கீழ் நழுவும் நகரம்.

எதிலும் லயிக்கவில்லை

சகோதரியின் விபத்தால் சடுதியில்

ஏற்பட்ட முதல் விமானப் பயணம்.

கவிதை விளையாட்டு

2010-03-10T11:54:00.000-08:00

பேருந்து நிறுத்தத்தில்
ஒரு பெண்ணை பார்க்கையில்
அருகில் வந்து நிற்கும்.
கைபிடிக்கவா, இல்லை பேருந்தைப் பிடிக்கவா
என்ற குழப்பத்தில்
பேருந்தை பிடித்து ஏறி
உள்ளே சிரிக்கும் குழந்தையை பார்க்கையில்
கூட்டத்தில் முண்டி அடித்து முன்னால் வரும்.
சில்லறை தேடி எடுத்து நிமிர்கையில்
எங்கோ ஓடி ஒளிந்திருக்கும்.
அலுவலகத்தில் கணினியில்
மூழ்கித் தவிக்கையில், ஒளிக் கீற்றாய்
தொட்டுச் செல்லும்.
இணையக் கடலில் இருந்து
வெளி வந்து இளைப்பாருகையில் மீண்டும்
அருகே வந்து உட்காரும்.
அந்த பொழுதுக்காகவே காத்திருந்த
பழைய நண்பன் செல்லிடப் பேசியில் எட்டிப்
பார்ப்பான்.
வீடு திரும்பி கண் அயர்கையில் தலை கோதி
முத்தமிட்டு கனவில் கரைந்து போகும்.
மறுநாள் ஒரு அழகிய பெண்ணை நோக்குவதில்
மீண்டும் தொடங்கும் கவிதைக்கும் எனக்குமான
கண்ணாமூச்சி.

2010-02-20T04:16:00.000-08:00

வளைந்தும் நெளிந்தும்

வண்ணங்கள் குடித்து,

துளிர் விட்டு, சிறு மலர்கள் பூத்து,

ஆங்காங்கே சுடர் ஏற்றப்பட்டு அழகாய்

படர்ந்திருந்தது அதிகாலைக் கோலம்.

அதை மிதித்து கலைத்த

குழந்தையின் சிரிப்பு

அதனினும் அழகாய்.

2010-01-17T07:12:00.000-08:00

செருப்பு, சட்டை,

காலணி என்று யாவும்

ஜோடியாய் என்னை பார்த்து

ஏளனம் செய்ய,

ஒற்றையாய் சுற்றும்

காத்தாடி மட்டும் என்னோடு

பேசும் - தனிமையில் கழிந்தது

இன்னொரு ஞாயிறு மதியம்.

புதிர்!!!!!!!!!!!!

2010-01-17T07:07:00.000-08:00

ஆதாமுக்கு கடைசி

வரை புரியவில்லை

ஆப்பிளையும் தன்னையும்

படைத்து அதை அவன் கண்ணில்

படுமாறு வைத்த இறைவனுக்கு

என்ன தண்டனை?

உஷாரய்யா..உஷாரு..........(பகுதி - 1)

2009-12-15T05:37:00.000-08:00

"மைக்ரோசாப்ட் எல்லாருக்கும் பணம் குடுக்குது. அங்காளி பங்காளிக்கெல்லாம் இந்த இ-மெயிலுக்கு எழுத சொல்லு", "மாப்பு தாஜ் மகாலுக்கு வச்சுட்டானுங்கடா ஆப்பு. உலக அதிசயத்துல இருந்து தூக்கப் போறாங்களாம். தட்டுறா இ- மெய்லு." "இந்த முருகன் படம் இருக்குற இ- மெய்ல பாத்த ரெண்டு நிமிஷத்துல காண்டேக்ட்ல இருக்குற எல்லா ஆளுக்கும் அனுப்புனா உங்களுக்கு ரெண்டு பொண்டாட்டியோட நல்ல வாழ்க்கை கெடைக்கும். இல்லைனா அட்டு பீசும் திரும்பி பாக்காது. கடலை போட ஆளில்லாம கடப்பாறைய முழுங்குன மாதிரியே திரிவீங்க." இப்படி வர்ற இ-மெயிலுக்கெல்லாம் எள்ளுனா எண்ணையா நின்னு, keyboarda காட்டுத்தனமா தட்டுரவங்களா நீங்க? அப்போ இத படிங்க.

சத்தியமா பில் கேட்ஸ் தாமரைகுளம் தாலுகா, சிலுக்குவார்பட்டி ரமேஷுக்கு சேர வேண்டிய பணம் 583.95 போச்சான்னுலாம் உக்காந்து பாக்க மாட்டாரு. அவருக்கு எக்கச்சக்க வேலை இருக்கு. மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலையோ, இல்ல தாஜ் மகாலயோ உலக அதிசயமாக்க ஆர்வக் கோளாறுல எச்சா ஒரு 4 இ- மெய்லு தொடங்கி பிரசாரப் பீறங்கிய வெடிக்க விட்டிருந்தா நீங்க ரெம்ப.........நல்ல..........ஏமாளி. இ-மெயில் ஸ்பாம், ஸ்கேம் பத்தியெல்லாம் வெளக்குறது கொஞ்சம் பெரிய வேலை. (உங்களுக்கு புரியாதுன்னு சொல்லலங்க. எனக்கு டைப் பண்ணி வெரல் வலிக்கும்.) அதுனால சிம்ப்ளா எப்பிடி உஷாரா இருக்குறதுன்னு சொல்றேன்.

1. இமெயில் பாதுகாப்பு

உங்கள் இமெயில் பாஸ்ஸ்வேர்ட் மாத்திரம் இல்ல ஐ. டி. (யூசர்நேம்) கூட ரொம்ப முக்கியம். இது எப்படின்னா உங்க செல் நம்பர் தெரியாதவரிடம் இருக்கலாம், ஆனால் உங்கள் பெயர் அவருக்கு தெரியாது. இருந்தாலும் அவரால் உங்களுக்கு இடைஞ்சல் வர வாய்ப்புள்ளது. தேவையில்லாம மெஸ்ஸேஜ், கால் வர்றது மாதிரி, ஈமெயில்லயும் பல பல இடைஞ்சல் இருக்கு. சீர்காழி 'சின்னக் குரங்கு' சித்தரோட ஒரிஜினல் சிட்டுக் குருவி லேகியம். இத சாப்டா எந்திரிக்க முடியாதவனும் எட்டுப் பிள்ளை பெத்துக்கலாம். இந்த மாதிரி ரோட்டோரமா நின்னு வித்தா நாம கண்டும் காணாம போகலாம். ஆனா வீட்டுக்குள்ளையே வந்துட்டா? உங்க இமெயில்ல அப்படி வந்து தான் வயாகரா வாங்கலையோ வயாகரா, பொங்கி வழியும் ஆண்மைக்கு சிங்கி அடிப்பவரா நீங்கள்? இப்படி நாராசமா நாசமா போனவனுங்க பல ஈமெயில் அனுப்புவானுங்க.

இப்படி பலான வெளம்பரத்துல இருந்து, தப்பிக்கணும்னா கண்ட தப்பிலி பயல்கள்டையும் உங்க இ-மெயில் ஐ.டி.யக் குடுக்காதீங்க. நான் சொல்றது அறிஞ்சவங்க தெரிஞ்சவங்களுக்கு இல்ல. நம்ம இ-மெயில் ஐ.டி.யக் குறி வச்சே பல பேரு ஊருக்குள்ள அலையிறாங்க. ஊருனா மொத்த இணையமும் ஒரு ஊரு மாதிரி தான். போகக் கூடாத எடம்னு ஊருக்குள்ள இருக்குற மாதிரி இணையத்திலும் சில இடம் இருக்கு. உதாரணத்துக்கு, சில பல பலான சைடுங்க. உங்க ஈமெயில் மட்டும் போதும், சொர்க்கத்தையே உங்களுக்கு காட்டுரோம்னு உள்ள கூப்டு போய் போஸ்டர மட்டும் காட்டிட்டு முழு படம் பாக்கனும்னா துட்ட வெட்டுன்னு கேப்பானுங்க. நீங்க, "நாங்கல்லாம் போஸ்டர் பாத்தே கதைய சொல்லுவோம்டா." அப்படின்னு காலர தூக்கி விட்டுட்டு வெளிய வந்துருவீங்க. ஆனா உங்க குடுமி அதான் ஈமெயில் ஐ.டி. அங்க சிக்கிருச்சு. கெரகம் தலைல ஏறி உக்காந்த மாதிரி தெனமும் நேத்து ராத்திரி................. "எம்மா"னு கத்துநீல? எங்கிட்ட ஒரு மருந்து இருக்கு. சாப்டா சும்மா குதுரயா ஆடலாம்னு ஆரம்பிச்சு, உனக்கு மட்டும் தான் தர்றேன். ஒண்ணு வாங்குனா மூணு இலவசம் எடுத்துட்டு ஓடி போயிரு அப்படின்னு உங்க மானத்த கூவி கூறு போட்டு கதற விட்டுருவாய்ங்க. நீங்களும் எவ்ளோ நேரம் தான் அழுகாத மாதிரியே நடிப்பீங்க?

ஆனா இவங்க யாரு எங்கருந்து தான் வர்றாங்கன்னு தெரியாம திக்கு முக்காடி ஸ்பேம் அப்படின்னு எத்தனை தடவ இன்பாக்ஸ விட்டு அனுப்புனாலும் சனியன் வேற வேற பேர்ல வந்துட்டே தான் இருக்கும். எனக்கு தெரிஞ்சு இந்த ஈமெயில் ஐ.டி. எ வேண்டாம்டா எனக்கு. அப்படின்னு இந்த மூட்டை பூச்சிக்கு பயந்து வீட்டை பூட்டுனவன் பல பேரு. இப்படி பலான சைட்டு தான்னு இல்ல. வட்டி இல்லாம கடன் தர்றோம், இலவசமா டி.வி. என்ன ஹோம் தியேட்டரே தர்ரோம்நேல்லாம் ஆசை காட்டி மோசம் பண்றதுக்குன்னே பல பேர்வழிங்க அலையிறாங்க. ஜாக்கிரதை. சொல்லி போட்டேன் ஆமா.

இது சும்மா தான். ஆரம்பத்துல சொன்னனே பில் கேட்ஸ், முருகன் படம், இதெல்லாம் இன்னும் பெரிய பிளாங்கி வேலை. அதை...............

அடுத்த இன்ஸ்டால்மென்ட்ல, சொல்றேன்.

முடியல

2009-12-09T10:02:00.000-08:00

என்ன எப்படி வேணாலும் திட்டுங்க. ஆனா இந்த விடியோல உள்ளவங்க மாதிரி இருக்கேன்னு சொல்லி மட்டும் கேவலப்படுத்தாதீங்க. நான் கொலை கேசுல உள்ள போயிருவேன். மனசாட்சியே கெடயாது இவனுங்களுக்கெல்லாம். இவனுங்கள சொல்லி என்ன பண்ண, இவனுங்கள டைரக்ட் பண்ணவங்க, இன்னும் காசு போட்டு படம் எடுக்குரவனுங்க, வெக்கமே இல்லாம இவனுங்களோட அடுத்த படத்தையும் பாககுறவனுங்க எல்லாரையும் தான் தப்பு சொல்லணும்.

சினிமா பாரடைஸோ - திரைப்பார்வை

2009-11-25T06:47:00.000-08:00

இந்த சினிமா பற்றி பலர் அலசி ஆராய்ந்து கட்டுரை, ஆராய்ச்சி என்று பல எழுதி இருப்பார்கள். இருந்தாலும் நாமளும் இந்த படம்லாம் பாத்திருக்கோம்னு எப்புடி வெளிய காட்டிக்கிட முடியும்? இப்படி ஏதாது எழுதுனா தான். அதுல பாருங்க நமக்கு சினிமானாலே கொஞ்சம் பைத்தியம். அதுலயும் சினிமா கொட்டாயை சுத்தி வர்ற கதைனா சும்மாவா? கதை ரொம்ப சின்னது தாம்பா. ரோம்ல இருக்குற ஒரு பிஸியான ஆளுக்கு அவங்க அம்மா ஒரு செய்தி அனுப்புறாங்க. அதாது அவங்க ஊருல அல்ப்ரெடோ அப்படின்னு ஒருத்தர் இறந்து போயிட்டாரு. வந்தா நல்லா இருக்கும். ஹீரோ flashback ல: என்ன மாதிரி ஒரு சினிமாப் பைத்தியம் புடிச்ச ஒரு வாண்டுப்பய அந்த ஊரு சினிமா தேட்டர சுத்தி வர்றான். பையனுக்கு மிஞ்சி போனா 7 இல்ல 8 வயசு தான் இருக்கும். அவன் அங்கனையே வளந்து, வாலிபனாகி, வயசுக்கு வந்து லவுசு விட்டு, கண்ணீர் விட்டு அந்த ஊர விட்டு போய் பெரிய ஆளாகி ஊருக்கு அவன் சின்ன வயசுல அண்ணாந்து பாத்த ப்ரொஜெக்டர் ஓட்டுற கிழவர் துஷ்டிக்கு வரான். என்னடா உலகத்துலேயே சிறந்த இத்தாலிய திரைக்காவியத்த இப்படி சொல்றாநேனு நெனைக்காதீங்க.

படம் பட்டாசா இருக்கு. அந்த சின்ன வயசு பய்யன் அடிக்கிற லூட்டி ஆகட்டும், அந்த பெரியவர் அவன் மேல காட்டுற அன்பு, வாஞ்சை, மணியாட்டி பாதிரியார், கதாநாயகனோட அம்மாவா வர்ற பாட்டி, இப்படி முக்கியமான கதாபாத்திரம் மட்டும் இல்லாம, சின்ன சின்ன பாத்திரங்கள். உதாரணத்துக்கு இந்த ஏரியா மொத்தமும் என்னுது அப்டின்னு சவடால் விடுற மன நிலை சரி இல்லாதவர், பால்கனி சீட்டுல உக்காந்திருக்குற மெதப்புல கீழ எச்சி துப்புர திமிர் புடிச்ச பெருசு, வரிக்கு வரி விடாம வசனத்த ஒப்பிக்கிற அழுவுணி பார்டி, இப்படி சிரிப்பு தோரணம் அங்கங்க.

படம் மொத்தமுமே ஒரு ஜாலியான உணர்வு இருக்கும். தியேட்டர்ல வர்ற காட்சிகள், சின்ன பையனா ஹீரோ அடிக்கிற லூட்டி, பரீட்சை ஹால்ல வர்ற சீன் இப்படி. ஆனால் கிளைமாக்ஸ் நோக்கி போக போக படத்துல ஒரு சோகம் இழையோடும். முக்கியமா அந்த சினிமா தேட்டர குண்டு வச்சி தகர்க்குற காட்சி, அப்பறோம் ஹீரோ அவர் காதலி பேசிக்கிற காட்சி இப்படி. படத்துல முக்கியமான விஷயம் கேமரா வொர்க். படத்துல அங்கனக அது வழுக்கிட்டு போகும். அப்பறோம் நம்ம மணியாட்டி பாதிரி முத்தக்காட்சிய பாத்து வெறியேறி மணியடிக்கறப்போ தேவாலய மணியெல்லாம் அடிக்க அந்த ஊர ஒரு கழுகுப்பார்வாயில காட்டுறது, அப்பறோம் கம்முநிசம் எப்புடி கொஞ்சம் கொஞ்சமா வளருதுன்றதேல்லாம் ரொம்ப நுட்பமா காட்டிருப்பாரு டைரக்டர்.

எல்லாரும் பாத்து ரசிக்க வேண்டிய படம்

எப்புடிஈஈ??????????????????

2009-11-25T05:19:00.000-08:00

ரொம்ப நாளா எதுவும் பதியவே இல்லை. சரி நம்ம போட்டவ போடலாம்னு தான் இந்த பதிவு.எம்புட்டு அழகா இருக்கேன் பாத்தீங்கள்ல? சும்மாவா பெரியவங்க சொன்னாங்க "கழுதை கூட குட்டியா இருக்கும் போது அழகா தான் இருக்கும்"னு?

I am Back

2009-08-11T00:32:00.000-07:00

வணக்கம். இப்போ நீங்க இத படிச்சிகிட்டிருந்தா....ஒண்ணு.... நீங்க என்னோட இந்த பதிவுக்கு சப்ஸ்க்ரைப் பண்ணி இருக்கணும், இல்ல வழி தவறி வந்திருக்கணும். ஏதோ எழுதனும்னு தோணுச்சு திருப்பி எழுதுறேன். இப்போ உங்க மனசுல உங்களுக்கு இந்த கேள்விலாம் மனசுல இருக்கலாம்.

1. ஏன் இத்தனை நாள் எழுதல?

பகடை கதைய எழுதணும்னு தோனுச்சு. இப்போவும் என் தலைக்குள்ள அந்த கதை இருக்கு. ஆனா அத நான் எப்படி ப்ரெசண்ட் பண்ணனும்னு நினைக்கிறேனோ அப்படி ப்ரெசண்ட் பண்றதுல தான் சிக்கல். அதை அப்படி பண்ண முடிலைனாலும் சிக்கல் தான். விக்கல்னா தண்ணி குடிச்சா சரி ஆயிரும். சிக்கல்னா அப்படியா? ஹி....ஹிஹிஹி...ஹிஹிஹி

2. தொடர்ந்து எழுதுவேனா?

எனக்கு ஜாதகம், ஜோசியம்லாம் பாத்து சொல்லத் தெரியாது. முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானியும் கிடையாது நான்.

3. இப்படி பொறுப்பில்லாம பேசுனா எப்பிடி?

என் அப்பா அம்மா சொல்லியே நான் பொறுப்பா இல்ல. நீங்க சொல்லி என்ன ஆக போகுது?

4. அப்போ நாங்க இனிமே இங்க வர வேண்டாமா?

என் இனிய தமிழ் மக்களே......ஏன் இப்படி? நீங்க 2 இல்ல 3 பேரு தான் மொத்தமா வர்றதே. நீங்களும் போயிட்டா ஆளில்லாத கடைல எத்தனை நாளு டீ ஆத்துறது? தயவு செய்து தொடர்ந்து ஆதரவு தாங்க. பிடித்திருந்தால் உங்கள் நண்பர்களிடம் கூறவும். குறை இருந்தால் என்னிடம் சொல்லவும்.

--
Love and Regards,
Prasad.
http://www.kazhudhai.blogspot.com

நினைவுக் கிடங்கு

2009-01-17T22:44:00.000-08:00

தாய் தன் வீட்டிலிருந்து

கொணர்ந்த சந்தனக் கும்பா,

அப்பாவின் பார்க்கர்

பேனா,

சம்படம், கரண்டி,

ரப்பர் பந்து,

பீங்கான் தட்டு,

இன்னும் .....இன்னும்

வந்து விழுந்தன

கிணற்றுக்கு வெளியே.

நான் எறிந்த பொம்மை

எடுக்க இதே கிணற்றில்

குதித்த தங்கையின்

நினைவுகளை மட்டும்

தூர் வார முடியவில்லை.

பெற்றதும் விற்றதும்

2009-01-17T22:31:00.000-08:00

படிப்புக்காக பத்து பவுனும்,

பதவிக்காக ரொக்கம் அம்பதாயிரமும்,

தாலி கட்டும் முன் முரண்டு

பிடித்து வாங்கிய கழுத்து சங்கிலியும்,

தலை தீபாவளியன்று ஸ்கூட்டர் இல்லையேல்

தலையில் வைத்த எண்ணையோடு

கெளம்பி விடுவேன் என்று மிரட்டி

மாமனாரிடம் வாங்கியது,

என சாதனைகளை

அடுக்கும் ஆம்பிளைக்கு

பொண்டாட்டி மனதில்

குன்டூசியளவு ஒரு இடம்

கூட கிடைக்காதது

தெரியவே இல்லை.

வெறுமை

2009-01-17T22:09:00.000-08:00

பீர் பாட்டில்,

சிகரெட் துண்டுகள்,

கிழித்து போடப்பட்ட

'பலான' பத்திரிக்கைகள்

மிஞ்சிய மிக்சர்

இவற்றோடு மனைவி

தாய் வீட்டுக்கு செல்லுகையில்

விட்டுச் சென்ற

வெறுமையும்

சேர்ந்து போனது

குப்பைத் தொட்டிக்குள்.

பிளாட்பார வாழ்க்கை

2008-12-18T03:49:00.000-08:00

சிவப்பு விளக்கு சிரித்ததும்
நின்று சில வண்டிகள்
ஜன்னல் இறக்கும்
பச்சை விளக்கு
பார்த்து பறக்கும்

கைய்யேந்தி நிற்கும்
ப்ளாட்பார மனிதன்
மட்டும் அங்கேயே.
விளக்கு வண்ணங்கள்

மாறினாலும் அவன்

வாழ்க்கை மட்டும் மாறாமல்.

பகடை - பகுதி 1

2008-11-30T09:13:00.000-08:00

The First Encounter

"பிரபல தாதா முத்து சுட்டுக் கொலை"

தினத்தந்தி அக்டோபர் 9, சென்னையை சேர்ந்த பிரபல ரவுடி முத்து போலீசாரால் என்கவுன்ட்டரில் சுட்டுக் கொல்லப் பட்டான். அவனது கூட்டாளிகளான ஷண்முகம், பாபு மற்றும் சப்பை (எ) சேகரும் சுட்டுக் கொல்லப் பட்டனர். மேலும் சிங்கம் (எ௦) சுந்தரம், ஜோசப், மற்றும் அர்ச்சுனன் ஆகியோர் போலிஸ் துப்பாக்கிச் சூட்டில் படுகாயமடைந்தனர். இந்த என்கவுன்ட்டர் பகல் பொழுதில் பொது மக்களின் பார்வையில் நடைபெற்றது. இருப்பினும் பொது மக்களில் எவருக்கும் ஒரு சேதமும் இல்லை. இது பற்றி குறிப்பிட்ட காவல் துறை ஆய்வாளர், இந்த என்கவுன்ட்டரில் பொது மக்களின் உதவியும் பெரும்பங்கு ஆற்றியதாகக் கூறினார்.

அக்டோபர் 10,

படித்து முடித்த கார்த்திக் ஒரு திரி பற்ற வைத்த சிவகாசி ராக்கெட் போல் நேராக அவனது அம்மாவிடம் சென்றான்.

"அம்மா தெரியுமா? இந்த என்கவுண்டர பண்ணதுக்காக கமிஷனர் என்ன பாராட்டிருக்காரு." என்றான் சிரித்தபடி.

"உன்னையா? எதுக்குடா?"

"பப்ளிக் உதவி இல்லைனா பண்ணிருக்க முடியாதுன்னு சொல்லீருக்காரு. நான் பப்ளிக் தான?

நான் இந்த என்கவுண்டர நேர்ல பாத்தேன் தெரியுமா? நேத்து ஸ்கூல் விட்டு வர்றப்போ. நல்ல வேளை எங்க ஸ்கூல் பாய்ஸ் எல்லாரையும் சில போலிஸ் அங்கிள் வந்து நிறுத்தி வச்சிட்டாங்க. டிராபிக் மொத்தமும் ஸ்டாப் பண்ணிட்டாங்க. போலிஸ் எவ்ளோ தைரியமா சண்டை போட்டாங்க தெரியுமா? நானும் பெரிய ஆளாகி போலீசா தான் ஆவேன்."

"உனக்கு பயமா இல்லையா?"

"எதுக்கு பயம்?"

"அங்க அவங்க சுடுரதெல்லாம் பாத்து பயமா இல்லை?"

"நான் தான் நெறைய தடவை பாத்திருக்கானே சினிமால."

கீழ்பாக்கம் மருத்துவமனை பிணவறை

பெரும் ஜனத்திரள். நொச்சி குப்பம் மொத்தமும் அங்கே இருப்பதாக ஒரு தோற்றத்தை உருவாக்கி இருந்தது. என்கவுன்ட்டரில் இறந்தவர்கள் வீட்டு பெண்கள் தலைவிரி கோலமாக ஒப்பாரி வைத்தபடி இருந்தனர். அவர்களை அழுதவாறே தேற்றிக் கொண்டிருந்தனர் சில பெண்கள். அதில் ஒரு பெண்ணின் குரல் மட்டும் மிகவும் சத்தமாக இருந்தது.

"ஐயோ!!! பூபதி உங்க மாமாவ அநியாயமா கொண்ணுட்டாங்கலேடா.......அவரு வண்டி ஓட்ட தானடா கூப்டு போனாங்க. இப்படி எமனா வந்து என் புருஷன கொண்ணுட்டாங்கலேடா."

பூபதி அருகில் இருந்தவர் அவன் காதோரமாக, "உங்க அத்தைய சும்மா இருக்க சொல்லுப்பா. போலிஸ் நெனச்சா எது வேணாலும் செய்யும்னு தெர்யாதா? அதும் பாட்டுக்கு இப்படி கூவிக்கிநிருக்கு. என்கவுண்டர்ல செத்தவன் அல்லாரும் கிரிமினல் தான் போலிசுக்கு. இது இப்படி அழுதா மட்டும் உன் புருஷன் நல்லவன். தெரியாம கொன்னுட்டோம்னு போலிஸ் ஒத்துக்குமா?"

புரியாமல் தானும் சேர்ந்து அழுதது அந்தப் பெண்ணின் குழந்தையும். பூபதிக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. சுத்தமாக கண்ணீர் வரவில்லை. கோவம் தான் வருகிறது. அவன் மாமா இது வரை தண்ணி அடித்து கூட அதிர்ந்து பேச மாட்டார். எப்படியாது அவனை படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார். அடுத்த மாதம் சர்ச்சில் இருந்து காசு வருவதாக சொல்லி இருந்தார். அதில் தன்னை படிக்க வைத்து சொந்தமாக ஆட்டோ ஒன்று வாங்கி ஓட்டி பிழைச்சுக்கலாம் என்று சொல்லி இருந்தார். நேற்று அவர் வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது கூட அதை பற்றி பேசினார். அந்த ஞாயிற்று கிழமை வரப்போகும் ஞான ஸ்நாநத்தில் போட்டுக்கொள்ள நல்ல சட்டை ஒன்று வாங்க வேண்டுமென்று கூறினார். இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பொட்டலமாக வெளியே வரப் போகிறார். கோபம்.......அவர் இழப்பை விட அவனது கைய்யலாகாதனம் நினைத்து தான் அதிக கோபம்.

தொடரும்......

பகடை

2008-11-30T08:47:00.000-08:00

முன்னுரை

மனிதனுக்கும் மிருகத்துக்கும் சில வித்யாசங்கள் என்று கூறுவதில் இன்னொரு உயிரை இம்சிக்காததை சொல்வார்கள். அதாவது மிருகங்கள் இன்னோர் உயிரை தன் இரைக்காக அன்றி வேறு காரணங்களுக்காக துன்புறுத்துவதில்லை. மனிதன் மட்டுமே அவ்வாறு செய்கிறான். தன்னால் துன்புறுத்த முடியாத போது தனக்காக ஒரு படையை உருவாக்கி அவர்களுக்கு கூலி கொடுத்து தன்னை எதிர்ப்பவர்கள் மேல் ஏவி விடுகிறான். அப்படி ஏவப்படும் கூலிப் படை சில சமயங்களில் இராணுவம் மற்றும் போலிஸ் போன்ற சீருடைகளும் அணிந்திருப்பது துரதிர்ஷ்டமே. ஏவி விடுபவன் ஒய்யாரமாய் விசை கொடுக்க, இங்கே பொம்மைகள் போல் இரு அணியினரும் ஆடு கின்றனர். வேட்டை ஆடுகின்றனர். இங்கே நடக்கும் வேட்டை இரைக்காக அல்ல. அன்றாட செலவுகளுக்காக, அவர்களின் ஜீவனத் தேவைகளுக்காக, மற்றும் சில சமயங்களில் நிச்சயமில்லாத இந்த வாழ்கையில் சில நாட்களை நிச்சயமாக வாழ்வதற்காக.

இரு பக்கமும் உண்டு நல்லவர், தீயவர், வீரர்கள், கோழைகள், மூடன், அறிவாளி. வேட்டைக்களத்தில் இறங்கிய இரு அணிகளுக்கும் இன்பமும் துன்பமும் பொதுவானதே. இருப்பினும் வேட்டையை நிறுத்தும் அதிகாரம் மட்டும் இல்லை. இதை நான் போர் என்று கூறாததன் காரணம் பண்டைய இலக்கியங்கள் போரில் மாண்டவர்களை வீரர்கள் என்று போற்றுவதால் தான். இங்கே ஈடுபடுபவர்கள் பகடைக் காய்கள். சகுனிகள் மாறினாலும் பகடைக்காய்களுக்கு ஓய்வென்பதில்லை. அவை இரண்டும் இணைந்தே முட்டி மோதும். வீழ்கையில் மட்டும் தனித்து வீழும். உருட்டும் சகுனிகளின் உள்ளம் மட்டுமே அறியும் என்ன எண்ணிக்கை வீழ வேண்டுமென்று.

இங்கே நான் கூறப் போகும் ஒரு கதையும் இரண்டு பகடைக்காய்களை பற்றியே. அவற்றின் பரிமாணங்களை நோக்கின் அவை ஒன்று போல் இருக்கும். இருப்பினும் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனிக்கதை உண்டு. ஆனால் சூதாட்ட மேடைக்கு வந்ததும் அவை இரண்டின் கதைகளும் ஒரே மேடையில் தொடர்ந்து செல்லும். இந்தக் கதை என்னுள் தோன்றிய சிறு பொறி. அதை நான் ஊதிப் பெரிது படுத்துவது உங்கள் பின்னூட்டங்களிலும், எனது சோம்பேறித்தனத்தையும் பொறுத்தது. இதை நான் சிறுகதை இல்லை நாவல், குறுநாவல், பெருநாவல் என்று எந்த வரையறைக்குள்ளும் அறுதியிட்டுக் கூற இயலவில்லை. திரைக்கதை பாணியில் எழுதவே எண்ணினேன் முதலில். இருப்பினும் அதன் உட்பொருள் சிலருக்கு எட்டாது என்ற காரணத்தால் கதை வடிவில் சொல்ல எத்தனிக்கிறேன்.

இந்த படைப்பில் எங்கேயாவது பிழையோ இல்லை வரம்பு மீருதலோ இருப்பின் அவற்றை மன்னித்தாலும், சுட்டிக் காட்ட மறக்க வேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

அதிசயத் திருமணம்.........ஆனந்தத் திருமணம்........அபூர்வத் திருமணமே.......

2008-11-29T06:15:00.000-08:00

முழு மாட்டை முழுங்கிய மலைப் பாம்பு போல் சோம்பலோடு நகர்ந்த ஒரு ஞாயிறு மதியத்தில் பாடியது எனது செல் போன். எடுத்து பார்த்தால், என்னோடு அலுவலகத்தில் பணி புரிந்த நண்பனின் அழைப்பு.

என்னடா ராஜ், என்ன விஷயம்? நல்லா இருக்கியா?

"நான் நல்ல இரிக்கேம்பா" கொஞ்சம் எக்கோ எஃபெக்ட்டில் கேட்டது அவன் குரல்.

என்னடா குரல் எக்கோ எஃபெக்ட்டில் கேக்குது? எங்க இருக்க.

நானா? நான் பாத்ரூம்ல இரிக்கேண்டா. ஹா..ஹா...ஹா....

அடப்பாவி இந்த நேரத்துலயாடா உனக்கு என் ஞாபகம் வருது?

சீ கழுத உனக்கு எப்பவுமே கிண்டல் தாண்டா. கசின் கல்யாணம் இன்னைக்கு செம பிஸி. 'இதுக்கே' இப்போ தான் நேரம் கெடச்சுது. நாளைக்கு இவினிங் ரிசப்ஷன் இருக்கு நீ கட்டாயமா வரணும்.

எந்த கசின்? அந்த சேட்டுப் பொண்ண லவ் பண்ணி கல்யாணம்? அவரா?

அவனே தான்.

"அவருன்னா கட்டாயம் வருவேன். சேட்டு ஃபிகருங்க வரும்ல" என்று கொஞ்சம் உற்சாகமானேன்.

ஹா..ஹா..........ஹா........ஹா.....வா வா.

மறுநாள் ஒரு வார தாடியை சவரம் செய்து கொஞ்சம் பள பள பச்சை சட்டை துவைத்த பேன்ட் என்று கொஞ்சம் பார்க்கும்படி திருமண மண்டபத்துக்கு( அதை அப்படி சொல்ல முடியாது. அது உலோகத்தால் செய்த ஒரு டீசன்டான குடவுன் அவ்வளவு தான். அதற்கு வாடகை 50 ஆயிரம் என்று தெரிந்த போது லேசாக தலை சுற்றியது.)

படுபாவி ராஜ் வர வில்லை அங்கே. அதாவது பரவாயில்லை. யாரும் வர வில்லை இன்னும். இந்தியாவில் சொன்ன நேரத்துக்கு எங்கும் போகக் கூடாது என்பதை இன்னொரு முறை இது உணர்த்தியது. அவனிடம் போன் போட்டுக் கேட்டால்," உள்ள பொய் உக்காரு. யாராது கேட்டால் என் பேர சொல்லு" என்றான் கூலாக.

உள்ளே அடி மேல் அடி எடுத்து வைத்து கடைசி வரிசையின் இருக்கை நுனியில் அமர்ந்தேன். ஒரு இரண்டு வினாடியில் என்னை போல் ஒரு ஏமாந்தவர் தன் குடும்பத்தோடு வந்தார். அவர்கள் பேசுவது தெலுகா இல்லை தமிழா என்று என்னால் சரி வர கேட்டுணர முடியவில்லை. (பொதுவாவே கழுதைக்கு ஒட்டுக் கேக்குறது பிடிக்காது. நம்புங்க ப்ளீஸ்....) என் அவர்கள் பேசுவது தமிழா என்ற சந்தேகத்திற்கு காரணம் ராஜ் என்ற ராஜசேகரன். அவனை பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு கூற வேண்டும் இங்கு.

ராஜசேகரன் ஹைதராபாதில் வளர்ந்த மூன்றாம் தலைமுறைத் தமிழன். அவனை தமிழ் நாட்டில் வளர்ந்த அவன் வயது இளைஞர்களே தமிழை மறந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், இன்னும் திக்கித் திக்கி மழலை தமிழ் பேசுபவன். தமிழில் அவ்வளவாக கெட்ட வார்த்தைகள் தெரியாமல் என்னிடம் கேட்டுப் படித்து என்னோடு நட்பை ஆரம்பித்தவன். போதும் எங்கள் தெய்வீக நட்பு பற்றிய சிறு குறிப்பு என்று நீங்கள் சொல்வதால்......

ஒரு இரண்டு நிமிடத்தில் என் காதில் காலடி ஓசை கேட்டது. திரும்பி பார்த்தால் ராஜ் ஒரு டெட்ரா பேக் ஜூஸ் குடித்தபடி ஒய்யாரமாக நிற்க்கிறான்.

"பாவி.படுபாவி. வர்ற நேரமாடா இது?"

"சாரிப்பா.....எவ்ரி வன் வாஸ் டயர்ட் ஆஃப்டர் லாஸ்ட் நயிட்." அவன் கையில் இருந்து கசக்கி எறியப்பட்ட காலி டெட்ரா பேக் போல் ஆனது என் மனது.

"சொல்வீங்கடா சொல்வீங்க ஓசில சோறு போடுரீங்கள்ள?" - சிரித்தான்.

சரி வா என்று நேராக சமயலறைக்கு அழைத்து சென்றான். அங்கே மிளகாய் தூள் சிவப்பில் ஏதோ வரு பட்டுக் கொண்டிருந்தது. கோழியா? என்று கெட்ட மனது, ச்சே...ச்சே.....கல்யாண ரிசப்ஷன்ல யாருடா கோழி போடுவா என்று சமாதானம் செய்தது. ஆனால் சட்டி பக்கத்தில் போக போக ரெக்கை, சப்பை, நெஞ்சு என்று பல கோழிகள் வரு படுவதை பார்த்து நம்ப முடியாமல் அவனிடம் கேட்டு விட்டேன். "டேய்.........என்னடா இது கோழி மாதிரி இருக்கு?"

"ஆமாம்பா ரிசப்ஷன் தான? வெஜ் நான்-வெஜ் ரெண்டுமே இருக்கும்." எனக்கு லேசாக பசிப்பது போல் இருந்தது. அதற்குள் அங்கே டி. ஜே. என்ற பெயரில் இரண்டு பேர் காதுகளை பதம் பார்க்க துவங்கி இருந்தார்கள்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ராஜின் உற்றார் உறவினர்கள் வர ஆரம்பித்தார்கள். ஆங்கிலத்தில் அறிமுகப் படலங்களும், கை குலுக்கல்களும் முடிந்த பின், என்னை முன்னே வந்து அமரும் படி கூறி விட்டான். நான் ஒரு ஓரமாக அவர்கள் இல்லாத வரிசையில் போய் அமர்ந்தேன். அவன் அங்கும் இங்கும் சுற்றி வர ஆரம்பித்து விட்டான். சரி இனிமேல் நமக்கு அவனோடு என்ன வேலை. சாப்பிட்டு கெளம்ப வேண்டியது தான் என்று நினைத்தேன். அவர்கள் உறவினர்களில் யாரோ ஒரு நல்லவர் அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்து ஒரு சிறுவனை என் பக்கத்தில் துணைக்கு உட்க்கார சொன்னார்கள். சரி நாமளும் ஏதாது பேசலாமே என்று அவனிடம் நான் பேச ஆரம்பிக்க, ஒரு இரண்டு நிமிடம் கேட்டவன், நெற்றி சுருக்கி அவனுக்கு தமிழ் தெரியாதென்று ஆங்கிலத்தில் சொன்னான். சுத்தமாக ஒரு வார்த்தை கூட பேச மாட்டானா என்று கேட்டதற்கு தமிழ் புரிந்து கொள்வேன் என்று கூறினான். ஏதாது சொல்லிக் கொடுக்கலாமா என்று நினைத்தேன். சரி கெட்ட வார்த்தைகள் கற்றுக் கொள்ள இன்னும் வயசிருக்கு பய்யனுக்கு என்று என் தமிழ்ச்சேவையை தள்ளிப் போட்டேன்.

அவனிடம், ரஜினி காந்த், மகேஷ் பாபு போன்ற உலக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விஷயங்களை பற்றி பேசிவிட்டு, அவன் படிப்பு பற்றி பேச ஆசைப்பட்டேன். சரி அவன் பள்ளியில் எவ்வளவு கொள்ளையடிக்கிறார்கள் என்று கேட்டேன். வருடத்துக்கு ஆறு லட்சமாம். கேட்டதும் என்னால் நேராக உட்க்கார முடியவில்லை. எனது திறந்த வாயைப் பார்த்து பய்யன் கொஞ்சம் பயந்து விட்டான். அது ஏதோ இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூல் திருடர்களாம். அட பாவிகளா என் மகனெல்லாம் படிக்க வைக்கவே முடியாதே என்னோட சம்பளத்துல? கழுதை பய புள்ளைய வீட்டுல உக்காத்தி வச்சி சொல்லிக் குடுத்திகுரனும்நு பயந்து இருந்தாலும் நம்பிக்கை இழக்காமல், எச்சி முழுங்கி ஆசுவாசப்படுத்தி "தம்பி இதுக்கு முன்னாடி ஏதோ ஒரு ஸ்கூல் சரி இல்லைன்னு சொன்னியே அங்க எவ்ளோ இருக்கும்னு கேட்டேன்."நாலு லட்சம்". அந்த சிறுவன் ஒன்றும் மருத்துவமோ இல்லை விண்வெளி விஞ்ஞானமோ படிக்க வில்லை. ஆறாம் வகுப்பு தான். என்னால் ஆவலை அடக்க முடியவில்லை.

"அப்பிடி என்னடா இருக்கு அந்த ஸ்கூல்ல?"

"எல்லாமே இருக்கு."

போக வர பஸ். சாப்பாடு. அப்பறோம் குதிரை ஏற்றம் முதற்க் கொண்டு எதெதுவோ இருக்கிறதாம். சரி தான். பெரியவனாகி வேலை கெடைக்கலைனா கூட, குதிரையில போய் அலிபாபா கதை கொள்ளைகாரங்க மாதிரி பிழைச்சிக்கலாம்னு நெனச்சிக்கிட்டேன். அதற்குள் கூட்டம் கணிசமாக சாப்பாடு நோக்கி நகர்ந்தது. நான் ராஜிடம் சென்று ஒட்டி கொண்டேன். சில சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு ரகசியமாக மது பாட்டில்கள் வந்தன. மன்னிக்கவும் சென்றன. ராஜ் உண்ணும் படி கூறினான். இல்லை உன்னோடு சேர்ந்து சாப்பிடுகிறேன் என்றதும் அவன் சாப்பிட நேரம் ஆகும் என்றான். "பரவாயில்லை"- இன்னும் அந்த கல்விக் கூட கொள்ளையர்களின் நினைவிலேயே இருந்தேன்.

ராஜும் நானும் அமைதியாக கல்யாண மண்டபத்தின் ஒரு ஓரத்தில் உட்க்கார்ந்தோம். அங்கே தமிழ் ஹிந்தி என்ற இரண்டு மொழிகள் கைமா ஆகிக் கொண்டிருந்தன. "கௌன் சொன்னான்டா ஐஸா?" "பெரியப்பா கோ நான் தேக்கா நகின்." இப்படி என்ன மொழி என்று தெரியாமல் குழப்பமாக இருந்தது.

"சாப்பிடலாம் வா" என்றான் ராஜ். சரி என்று இரண்டு ரொமாலி ரொட்டி, கொஞ்சம் மட்டன் பிரியாணி, சிக்கன் மசாலா என்று வழக்கம் போல் சிம்பிளாக சாப்பிட்டு முடித்தேன். அந்த பிரியாணி இந்த ஊரில் உள்ள தலை சிறந்த பிரியாணி என்று கொண்டாடப்படும் பாரடைஸ் பிரியாணியை விட மிகவும் சுவையாக இருந்தது. அங்கிருந்த டபிள் கா மீட்டாவும், அவ்வளவு சுவையாக இருந்தது என்னால் இரண்டாவது முறை வாங்கி உண்ணாமல் இருக்க முடியவில்லை. இவை எல்லாம் சேர்ந்து அது ஒரு தமிழ் குடும்பத்து கல்யாணம் போல் தெரியவில்லை எனக்கு. தமிழ் பெண்கள் ஜிகு ஜிகு சேலையிலும், வடக்கத்தி பாணி சேலைக் கட்டிலும் அன்னியப் பட்டு தெரிந்தார்கள். பெண் வீட்டு மார்வாடிகள் சிக்கனை பார்த்து நெளிந்தார்கள்.

சேட்டு பெண்களை சயிட் அடிக்கும் ஆசையில் சென்ற எனக்கு அங்கே இருந்த சேட்டு பெண்கள் யாரும் ப்ரீத்தி ஜிந்தா போலவோ இல்லை நம்ம நமீதா போலவோ இல்லை. அதில் கொஞ்சம் வருத்தம் தான். என்ன செய்ய? ஆனால் இங்கே வர முக்கிய காரணம் ராஜின் கசின். ஏன்?

இந்த திருமணம் காதல் திருமணம் என்று உங்களுக்கு தெரியும். ஆனால் அந்த சுவாரசியமான காதல் கதை தெரியாது. இந்த காதல் கதை ஜோடிகள் இருவரும் 15, 16 வயதில் இருக்கும் போது தொடங்கியது. பத்தாம் வகுப்பில் ஆரம்பித்தது. சில வருடம் காதலிலேயே கழிந்திருக்கிறது. பெண் வீட்டிலோ அவருக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்து விட்டார்கள். நேராக நம்ம கதாநாயகனிடம் வந்திருக்கிறார் அவர். "ஓடிப் போலாமா?" என்று அப்போது வந்த மணி ரத்னம் பட வசனம் பேசி இருக்கிறார். கதாநாயகன் காதலுக்கு மரியாதை செய்யும் நேரத்தில் தன் பெற்றோருக்கு மரியாதை குறைந்து விடக் கூடாது என்ற நல்லுள்ளம் படைத்தவர். "இங்க பாருமா நான் படிச்சிட்டு தான் இருக்கேன் இன்னும். என்னால உன்னை வச்செல்லாம் காப்பாத்த முடியாது. போக எங்க அய்யா ஆத்தாவல்லாம் தலை குனிய வைக்க முடியாது. அதுனால உங்க அப்பா பாத பையன கட்டிக்க."- இப்படி முடித்து விட்டார். பொண்ணு என்ன கெஞ்சியும் அசரல.

அந்த துரதிர்ஷ்டக் கல்யாண நாளும் வந்தது. கல்யாணமும் முடிஞ்சது. பொண்ணு கல்யாணம் பண்ணிக் குடுத்தது சென்னை ஸொவ்கார்பேட்ல. வைர வியாபாரிங்களாம். அந்த கல்யாண நாள நான் துரதிர்ஷ்டமானதுன்னு சொல்றதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கு. அந்த பொண்ண கல்யாணம் பண்ணவர் பாவம் இறந்து போயிட்டாரு. ஒன்னரை வயசு கைகொழந்தயக் கைல வச்சிக்கிட்டு இந்த அம்மா கைம்பெண் ஆயிட்டாங்க. அப்புறம் விதி இவங்க ரெண்டு பேரையும் சந்திக்க வச்சிருக்கு. இவரு கல்யாணம் பண்ணிக்கல இன்னும். ரெண்டு பெரும் கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதம் சொல்லி டும் டும் தான்.

என்ன பொறுத்த அளவு உலகத்துலேயே சிறந்த காதல் ஜோடின்னு நான் நெனச்சது புஷ்பவனம் குப்புசாமி அனிதா குப்புசாமி தான். ஆனா அத தமிழ் நாட்டு பத்திரிக்கை எல்லாம் கிழிச்சு நார் நாரா தொங்க விட்டுருச்சு. நான் ரோமியோ ஜுலியட், அம்பிகாபதி அமராவதிஎல்லாம் பாத்ததில்லங்க. அவங்க காதல்லாம் தான் அமரக் காதலானும் எனக்கு தெரியாது. ஆனா எனக்கு தெரிஞ்ச சிறந்த காதல் ஜோடி என் கண்ணால பாக்க கூடிய ஒரு காதல் ஜோடி இவங்க தான். இவங்கள பாக்காம விட்டிரக் கூடாது அப்படின்னு என் மனசுக்கு தோணிச்சு. இந்த கதைய பத்தி கேட்டப்போவே ராஜ் கிட்ட சொல்லி இருந்தேன் என்ன கட்டாயமா கூப்டணும்னு. அவன் மறக்கலை. இப்போ கல்யாணத்துக்கு அந்த அம்மாவோட அஞ்சுவயசுக் கொழந்தை வரலையாம். அந்த பாப்பா வளர வளர அதுக்கு அவங்க மேல மதிப்பும் அன்பும் வளரும்னு நான் நம்புறேன். நீங்களும் நம்புங்க. நம்பிக்கை இல்லைனா என்ன வாழ்க்கை?

பேனா சிரிக்குமோ?

2008-11-25T05:13:00.000-08:00

மூன்றாம் வகுப்பில்
முதன் முதலாக
பேனா பிடித்தேன்.
பிஞ்சு விரலால்
எழுதிய முதல்
பேனா இன்றும்
பொக்கிஷமாய்.

இன்றும் ஒவ்வொரு முறை
திறக்கும் போதும்,
மை இல்லாமல் தவித்த
நான்காம் வகுப்பு
அரையாண்டுத் தேர்வில்
ஏற்பட்ட பயம்
லேசாய் இதழோரம்
சிரிப்பு மூட்டிச் செல்லும்.

புதுசாய் எத்தனை
பேனா வந்தாலும்
ஏப்ரல் ஒண்ணாந்
தேதி மை தெளிக்க
உபயோகிப்பதற்காகவே
முதல் பேனா
பாதுகாக்கப்பட்டது.

பத்தாம் வகுப்பு பரீட்சையில்
மை தீர்ந்து போனால்
ஊற்றிக் கொள்ள
மை குடித்து
குட்டி மை புட்டியாக
கூட வந்தது.

கட்டுக் கட்டாய்
காகிதம் தின்னக்
கொடுத்து
சொட்டுச் சொட்டாய்
மை வண்ணங்கள்
ஊற்றி எழுதிய
என் பேனா ஒரு நாளும்
என் எண்ணங்களை
ஊற்றி எழுதாததை
எண்ணி ஏளனமாய்
சிரிக்குமோ?

சும்மா ஒரு பரிசோதனை முயற்சி

2008-11-25T04:17:00.000-08:00

சும்மா திரைப்பாடல் போல் கிராமிய மணத்தோடு ஒரு பரிசோதனை முயற்சி.

சிவகாசிப் பட்டாசுடி நான்
சின்னப் புள்ள உன் மல்லிகைப்பூ
சிரிப்புல தான் நான் சிதறிப்போனேன்.

சண்டியரா சுத்துன நான்
சமஞ்ச புள்ள உன்னப் பாத்து
மயிலப் பாத்த சப்பாணியா
சுத்தி சுத்தி வாறேன்.

உன் ஒத்தை சடை குஞ்சம்
அதா நான் மாறட்டுமா கொஞ்சம்.
உன் வீட்டு ஆட்டுக்குட்டி போல
மடியில தான் நான் வரவா புள்ள?

ஆத்தோரமா நான் குளிக்க
மறுபக்கம் நீ கால் நனைக்க
ஆத்துக்குள்ள வேக்குதடி எனக்கு.

ஓரக்கண்ணில் பாக்குற
ஒதுங்கி தான் நடக்குற
முன்னாடி போக விட்டு
பின்னாடி சிரிக்கிற

ஒரு முடிவ சொல்லிரு
என் உயிரையும் தான்
திருப்பி தந்திரு

எரியும் நினைவுகள்

2008-11-23T05:20:00.000-08:00

புற்று நோயில்
இறந்த நண்பனை
எரித்து விட்டு
திரும்புகையில்
அவனுக்கு கொடுத்த கடன்,
சிறுவயதில் போட்ட சண்டை,
சொல்லாமல் மறைத்த
அவன் தங்கை மீதான ஒருதலைக் காதல்,

என்று எதற்காகவும் வருந்தவில்லை.

அவன் வாழ்க்கையின்

முதல் சிகரெட் வாங்கி தந்தது

மட்டும் ஒரு ஓரத்தில்

கனன்று கொண்டே

இருக்கிறது.

அவள்

2008-11-23T04:59:00.000-08:00

அவள் என் பெயரை

உச்சரித்ததும்

என் பெயர்

பிடித்துப் போனது.

ஒரு குடையின் கீழ்

என்னையும் அவளையும்

இணைத்ததில் தொடங்கியது

மழை மீதான எனது பாசம்.

ஒரு நாள்

அவள் எடுத்து நீட்டியதில்

இருந்து தினமும்

விரிகிறது என் நாளிதழ்

எந்தன் தோளோடு அவள்

உரசுவதாலேயே பிடிக்கிறது

பேருந்து நெருக்கடி

என் தாயோடு பேசுகையில்

அளைந்து விட்டுப் போனதாலே

இனித்தது என வீட்டு

உப்பு மொத்தமும்.

ஒவ்வொரு நாளும்

சிரித்து கடந்து

செல்வதாலேயே

விருப்பமானது வாழ்க்கை.

தொடரட்டும்

2008-11-11T01:07:00.000-08:00

மின்னல்கள் தாக்கியும்

வெட்டுப்படாதது என் நெஞ்சம்

துப்பட்டாவில் தூக்கிச்

சென்றாய் நீ.

புயல்களை புறம்

தள்ளி வந்தேன்

உன் பூவிழி பார்வை

பட்டே வீழ்ந்தேன்.

ஆயிரம் கேள்விகள்

மனதில் .

விடை சொல்லாமல் நீ

செல்கின்றாய்.

சொல்லாமலே விட்டு

விடு.

பதில் தெரிந்தால்

முற்றுப் பெற்று

விடலாம் நமது

உறவு.

கவிதை

2008-11-05T21:08:00.000-08:00

கவிதை எழுத
அமர்ந்தேன் ஓர் நாள்.
காதல் பற்றி எழுத
நினைத்ததும் தான்
நினைவு வந்தது
இது வரை
காதல் புரிந்ததில்லை என.
சமூக அவலம் பற்றி
எழுத நினைக்கையில்
"அம்மா தாயே....."
என்று கேட்ட குரல்
"எச்சி கையில காகா
ஓட்டாதவன்டா நீ."
ஓலமிட்டது மன சாட்சி.
நட்பென்று நினைத்ததுமே
சிரித்து பேசிய படி
முதுகில் குத்திய நினைவுகள்
வந்து முற்றுப்புள்ளி வைத்தது.
எங்கெங்கோ முட்டி திரிந்த
பின் தெளிவு பெற்றது
என் மனம்.
கவிதை என்பது முத்து
குளிப்பது போல் உணர்ச்சிக்
கடலில் முங்கி
எடுக்க வேண்டும்
குட்டை முன் அமர்ந்து
தூண்டில் வீசி
மீன் பிடிப்பதல்ல என்று.
இப்போது வெள்ளை
காகிதம் என் மனதை
பிரதிபலிப்பதாய்
எனக்கு தோன்றியது.

அப்பிடி என்னத்த தான் தேடுறாங்க?

2008-11-05T05:39:00.000-08:00

நம்ம ஆளுங்க கூகிள் இணையத் தளத்துல என்னத்த தான் தேடுறாங்கன்னு பாக்கனும்னு எனக்கு ஒரு ஆசை. கடைசி 12 மாசத்துல நம்ம ஆளுங்க என்னென்ன தேடுறாங்கன்னு பாத்தேன். 1. இந்தியா மொத்தமும் அதிகமா தேடுறது இந்தியாவ தான்!!!!!!! இந்தியா அப்படின்ற search term தான் டாப்பு. 2. அடுத்ததா தேடுறது தரவிறக்கம்(டவுன்லோட்) தான். 3.. பாட்டு. 4. வீடியோ (எல்லாம் ஆம்பளைங்களா தான் இருக்கும். வீட்டுல பொம்பளைங்க மெகா சிரியல் பாத்துட்டே இருந்தா டிவி எங்க பாக்க?) 5. கூகிள் (நம்புங்கய்யா.......நம்புங்க. கூகுளுக்கு உள்ள வந்து நம்ம ஆளு கூக்ள தேடுறாங்க.) 6. யாஹூ 7. வீடியோ (4 சிங்குலர், இது ப்லுரல்.) 8. ஆர்க்குட். (இந்தியாவுக்கு தான் ஆர்க்குட் அதிகமா யூஸ் பண்றதுல செகண்ட் பிரைசு தெரியும்ல?) 9. கேம்ஸ் (ரொம்ப முக்கியம்) 10. ஜிமெயில் (அப்போ யாகூல இருந்து மாறிட்டீங்களா?)

அதெல்லாம் இந்தியா மொத்தத்துக்கும். தமிழ்நாட்டுலன்னு பாத்தீங்கன்னா.........

1. இந்தியா (நல்லா தேடி இப்போவே பாத்துக்கங்கப்பா.பல பேரு தனி நாடு கேட்டுட்டிருக்காங்க.) 2. தமிழ் (தேடி கண்டுபிடிக்க வேண்டிய பொருள் தான்) 3. பாட்டு (பெப்சி உமாட்ட கேட்டது பத்தாதுன்னு இங்க வந்து வேற) 4. கூகிள் (சொல்றதுக்கு ஒண்ணுமில்ல) 5. யாஹூ 6. ஆர்குட் 7. வேலை (உங்களால தான்யா மழையே பெய்யுது.) 8. ஜாவா (இன்னுமாடா ஊர் உலகம் ITய நம்பிட்டிருக்கு?

9. ஜிமெயில் 10. கேம்ஸ்

பூ இசை

2008-11-05T05:02:00.000-08:00

பூ படத்துல மொத்தம் ஆறு பாட்டுங்க. எனக்கு கேட்டோன பிடிச்சதுனா அது சூ சூ மாரி பாட்டு . அந்த பாட்ட எப்போ கேட்டாலும் 'ஒன்ஸ் மோர்' கேக்காம இருக்கவே முடில. அந்த குழந்தைங்க (இல்ல அப்படி பாடுனவங்க) அவ்வளவு அருமையா பாடிருக்காங்க. அந்த பாட்டு வரியும் கொழந்தை தனத்துல அர்த்தம் இல்லாம பாடிட்டு போன சின்ன வயசு ஞாபகம் வருது. அப்பறோம் 'சிவகாசி ரதியே' பாடுனது நம்ம பெரிய கருப்பு தேவராம். (விருமாண்டி கோவில் பூசாரி) எனக்கு தெரிஞ்சு சின்ன வயசுல விரும்புன ஆள நரைச்சு கெழண்டதுக்கு அப்பறோம் திருப்பி கல்யாணம் பண்ற மாதிரி பாட்டு இது வரை கேட்டதில்ல. அந்த வகைல இத ஒரு வித்தியாசமான பாட்டுன்னே சொல்லலாம். "ஆவரம் பூ" பாட்டு ஒரு பொண்ணு அவ முறைப் பய்யனுக்கு காதிருக்குரத அவன் மேல வச்சிருக்குற காதல சொல்ற பாட்டு. சின்மயி கொரல்ல ஒரு ஏக்கம் ப்ளஸ் பாசம் நல்லாவே தெரியுது. "தீனா" பாட்டு வேகமா ஆரம்பிச்சு அப்பிடியே கொஞ்சம் கொஞ்சமா மெதுவா மாறுறது ரசிக்க முடியுது. "பாச மொழி" பாட்டு சின்னதா இருந்தாலும் ரசிக்க முடியுது. ஹரிணி, திப்பு, கார்த்திக் சேர்ந்து பாடுன "மாமன் எங்கிருக்கான்" பாட்டு கிராமிய இசை மாதிரி தெரிஞ்சாலும் அதுல ஒரு நேட்டிவிட்டி இல்லை. இருந்தாலும் கேக்குறதுக்கு நல்லா இருக்குது. மொத்தத்துல புது ஆளு எஸ்.எஸ்.குமரன் நல்லாவே மியூசிக் போட்டிருக்காரு.

முதல் கத்தல்

2008-04-08T08:39:00.000-07:00

எனக்கு இது வரை இப்படி இண்டர்நெட்ல எழுதனும்னு ஆர்வம் வரல. அப்பப்போ ஆர்க்குட் கவிதை பக்கங்கள்ல கிருக்குனதுல ஒரு சின்ன ஆர்வம் அவ்ளோ தான். பாக்கலாம் எவ்வளவு எழுத முடியுதுன்னு. எனக்கு தமிழ் டைப்பிங்கலாம் தெரியாது ஏதோ கூகிள் indic transliteration புண்ணியத்துல எழுத முடியுது. ஏதாது ஸ்பெல்லிங் தப்பாருந்தா மன்னிச்சிக்கோங்க.